Ojcowie UE

  • Adenauer Konrad (1876-1967), niemiecki prawnik, polityk, działacz chrześcijańsko-demokratyczny. Od 1906 członek partii Centrum. 1917-1933 nadburmistrz Kolonii, od 1920 przewodn. pruskiej Rady Państwa. Przeciwnik nazizmu, po dojściu do władzy A. Hitlera (1933) pozbawiony wszelkich funkcji, 1934 tymczasowo aresztowany. W związku z zamachem na Hitlera (1944) powtórnie uwięziony. Po wkroczeniu aliantów do Kolonii (1945) ponownie objął urząd nadburmistrza.
    Współtwórca i od 1946 przewodniczący Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej w brytyjskiej strefie okupacyjnej, 1950-1965 w całej RFN (od 1966 jej honorowy przewodn.). 1948-1949 na czele Rady Parlamentarnej, będącej namiastką ogólnokrajowego parlamentu. 1949-1963 pierwszy kanclerz RFN, jednocześnie 1951-1955 minister spraw zagranicznych. Odegrał wybitną rolę w procesach integracji europejskiej, przyczyniając się do powstania EWG i Euratomu, wprowadził Niemcy do EWWiS oraz Rady Europy. Efektywnie realizował program odbudowy państwa na obszarze zachodnich stref okupacyjnych oraz integracji politycznej i wojskowej RFN z Europą Zachodnią i USA, w celu przełamania izolacjonizmu Niemiec na arenie międzynarodowej.
    Dążył do budowy ustroju opartego na zasadach demokracji parlamentarnej. Prowadził politykę denazyfikacji oraz remilitaryzacji Niemiec, a także nieuznawania NRD i granicy na Odrze i Nysie. Odegrał ogromną rolę przy wprowadzeniu RFN do zachodnich struktur politycznych i wojskowych - NATO i Unii Zachodnioeuropejskiej. Doprowadził do zbliżenia z Francją (1954 porozumienie w sprawie obszaru Saary, 1963 traktat o współpracy). W polityce wschodniej doprowadził do nawiązania stosunków dyplomatycznych z ZSRR (1955). 1963, ze względu na podeszły wiek, ustąpił z pełnionych funkcji państwowych. Autor wspomnień Erinnerungen (tomy 1-4, 1965-1968).
  • Brittan sir Leon - ur. 25.09.1939, polityk, prawnik i filolog brytyjski. Od 1989 członek Komisji Europejskiej, w latach 1993-94 komisarz ds. polityki handlowej. Długoletni wiceprzewodniczący Komisji. Negocjator Unii (rokowania GATT). Zajmuje się stosunkami UE z Ameryką Północną, Australią a także Chinami, Japonią, Koreą i Tajwanem.
  • hrabia Coudenhove Richard Nicolas -urodził się 16.11.1894, zm. 27.07.1972. Był Austriakiem, politykiem i pisarzem politycznym. Stworzył ruch paneuropejski, którego program i cele przedstawił w swym największym dziele "Paneuropa" w 1923r. Od 1947r. pelnil funkcje sekretarza generalnego Europejskiej Unii Parlamentarnej, a w latach 1952-65 honorowo przewodniczył Ruchowi Europejskiemu.
  • Churchill sir Winston Leonard Spencer (1874-1965), polityk brytyjski, mąż stanu. Po zakończeniu służby wojskowej w brytyjskiej armii kolonialnej, deputowany w brytyjskiej Izbie Gmin.
    Zajmował stanowiska ministerialne w rządach kierowanych tak przez konserwatystów, jak i liberałów. W latach 1908-1929 kolejno pełnił funkcje ministra handlu, spraw wewnętrznych, I Lorda Admiralicji, ministra wojny i ministra skarbu. Popierał interwencję w Rosji przeciwko bolszewikom.Przeciwnik ugodowej polityki A.N. Chamberlaina wobec A. Hitlera.
    Od 1940 do zakończenia II wojny światowej premier Wielkiej Brytanii. Zdecydowany przeciwnik Hitlera i zwolennik prowadzenia wojny aż do bezwarunkowej kapitulacji Niemiec. W sierpniu 1941 wspólnie z prezydentem Stanów Zjednoczonych, F.D. Rooseveltem podpisał Kartę Atlantycką, która miała regulować stosunki międzynarodowe w powojennym świecie. Zakładała m.in. utrzymanie przedwojennego układu granic, równouprawnienie wszystkich państw, swobodny wybór formy rządów.
    Był współautorem porządku jałtańskiego. W sprawach Polski W. Churchill poszedł na kompromis ze J.W. Stalinem i wyraził zgodę na utworzenie wschodnich granic Polski w oparciu o tzw. linię Curzona.
    W marcu 1946, w swoim przemówieniu w Fulton, uznał zależność państw Europy Wschodniej od ZSRR, a użyty przez niego wówczas zwrot "żelazna kurtyna" został na długo synonimem zimnej wojny, podziału Europy i świata. Opowiadał się za polityką angażowania się Wielkiej Brytanii w proces zjednoczenia świata zachodniego i za ścisłą współpracą z USA.
    Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1953) za pamiętniki wojenne.
  • Hallstein Walter - ur. 17.11.1901r., zm. 29.03.1982.Był wybitnym niemieckim prawnikiem i politykiem, profesor uniwersytetów w Georgetown, Rostoku i Frankfurcie nad Menem. W 1950-57 piastował stanowiska sekretarza stanu MSZ i sekretarza Kancelarii w RFN. Był jednym z najwybitniejszych przewodniczących Komisji EWG (1958-67) i gorącym zwolennikiem wprowadzenia rynku wewnętrznego. W latach 1968-74 przewodniczący Ruchu Europejskiego.
  • Schuman Robert- (29.06.1886 - 4.09.1963) polityk francuski. Podczas II Wojny Światowej członek ruchu oporu, od 1946 poseł Zgromadzenia Narodowego. Minister finansów w 1946 i 1947, 1947/48 premier Francji. Minister spraw zagranicznych w latach 1948-1953, opowiadał się za porozumieniem francusko-niemieckim i zjednoczeniem Europy. Autor planu Schumana i główny twórca Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. W latach 1958-1960 był Przewodniczącym Parlamentu Europejskiego.  Włoski liberalny mąż stanu, Gaetano Martino, sformułował opinię podobną:
    Robert Schuman był człowiekiem wiary. Swoje dzieło przepoił głęboką i niezniszczalną wiarą, która go ożywiała. Tylko w ten sposób można wyjaśnić tyle wytrzymałości, tyle pewności, tyle ciepła, które ożywiały człowieka z pozoru zimnego, nieśmiałego i skromnego, któregośmy znali. Siła, która go ożywiała była siłą wiary
  • Spaak Paul Henri- (25.01.1899-31.07.1972), polityk belgijski. Minister spraw zagranicznych, vice premier i w latach 1947-1949 premier Belgii. W latach 1957-61 był Sekretarzem Generalnym NATO. Działał w Ruchu Europejskim był zwolennikiem zjednoczonej Europy, opowiadał się za wciągnięciem w integrację Wielkiej Brytanii. Jest autorem tzw. raportu Spaaka (1956), w którym przedstawia konieczność utworzenia Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej. Raport stał się impulsem do podpisania traktatów rzymskich.
  • Tindemans Leo- ur. 16.04.1922r. - belgijski polityk. Wieloletni poseł parlamentu belgijskiego, w późniejszym okresie deputowany do Parlamentu Europejskiego. Od 1968 do 1971 minister ds. Wspólnoty Europejskiej, w latach 1973-74 wicepremier, a następnie do 1978 premier Belgii. W 1975, na prośbę Wspólnot Europejskich przedstawił raport dotyczący ich przyszłości (sprawozdanie Tindemansa) i proponujące przekształcenie Wspólnot Europejskich w Unię Europejską. 
  • Jean Monnet (1888-1979), francuski polityk i dyplomata, ekonomista i finansista. Po II wojnie światowej zaangażował się aktywnie w ideę zjednoczenia Europy. Był autorem planu R. Schumana, otwierajšcego możliwość współpracy francusko-niemieckiej w zakresie węgla i stali w ramach organizacji Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. W 1955 założył Komitet Akcji na rzecz Stanów Zjednoczonych Europy, który podejmował działania służące integracji gospodarczej "szóstki" państw - członków EWWiS.
    Przyczynił się do powstania w 1957 Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

    •